آیا رژیم دارچین و عسل برای لاغری مفید است؟

 وقتی از کاهش وزن حرف می‌زنیم طبیعی است به‌دنبال تأثیر سریع و نیز طولانی‌مدت باشیم. همه می‌دانیم ورزش و رژیم غذایی سالم، بهترین روش کاهش وزن است اما آیا راه‌حل بهتر و ساده‌تری هم وجود دارد؟

استفاده از دارچین و عسل در رژیم غذایی روزانه، امروزه به یکی از رایج‌ترین روش های لاغری تبدیل شده‌ است. شما می‌توانید از این ترکیب در چای، به‌عنوان چاشنی در غذا یا به‌طور مستقیم استفاده کنید. اما آیا واقعا فقط با استفاده از عسل و دارچین می‌توان وزن کم کرد؟

 

چرا عسل خوب است؟

کلمه‌ی عسل با عشق، زندگی و سلامت همراه است. عسل خواص بسیاری برای سلامتی دارد، مثلا زمانی که آن را به‌صورت موضعی استفاده کنید خاصیت ضدمیکروبی دارد و به دلیل ضخامتش، پی‌اچ پایین و آب اکسیژنه‌ی تولیدشده توسط آنزیم‌هایش، از عفونت باکتریایی جلوگیری می‌کند.تحقیقات نشان می‌دهد عسل در درمان زخم‌های عفونی و سوختگی بسیار مؤثر است. همچنین به‌عنوان یک داروی بدون نیاز به نسخه می‌تواند سرفه‌های شما را بهبود ببخشد.

چرا دارچین خوب است؟

آوازه‌ی عطر و طعم دارچین به‌اندازه‌ی تاریخ قدمت دارد. مصری‌های باستان از دارچین برای مومیایی کردن استفاده می‌کردند و در زمان امپراطوری روم، قیمت آن ۱۵ برابر نقره بود.مانند عسل، دارچین نیز خواص دارویی بسیاری دارد. تحقیقات نشان داده است دارچین می‌تواند نقش آنتی‌بیوتیک‌ها و ضد‌انگل‌ها را ایفا کند و به دلیل دارا بودن آنتی‌اکسیدان، در بهبود زخم‌ها مؤثر است و فشار‌خون و کلسترول را نیز کاهش می‌دهد. مانند عسل، تحقیقات اندکی دارچین را نیز عامل کاهش وزن می‌دانند.

کاهش وزن با دارچین و عسل

هرچند ادعاهای زیادی درباره‌ی کاهش وزن با رژیم دارچین و عسل وجود دارد، اما تحقیقات این موضوع را اثبات نکرده‌اند. بااین‌حال به برخی از مطالعات می‌توان امیدوار بود. برای مثال، تحقیقی نشان می‌دهد جایگزین کردن عسل با سقز از افزایش وزن جلوگیری می‌کند، درصورتی‌که بعضی از تحقیقات مدعی هستند این ترکیب فقط باعث فعال شدن هورمون‌هایی می‌شود که اشتها را سرکوب می‌کنند. بنابراین هیچ تحقیقی اثر کاهش وزن عسل و دارچین را تأیید نمی‌کند.

هشدار!‌

یکی از معمول‌ترین انواع دارچین یعنی دارچین چینی، حاوی مقادیر قابل‌توجهی کومارین است. این ماده در بسیاری از گیاهان وجود دارد و برای درمان آماس و احتباس آب مفید است. به گزارش مؤسسه‌ی فدرال ارزیابی ریسک در آلمان، حتی مصرف مقادیر خیلی کم کومارین به‌مدت بیشتر از دو هفته، باعث آسیب کبدی، (به‌خصوص در افرادی که کبدشان بیمار است) می‌شود.

بنابراین آیا باید از مصرف دارچین اجتناب کرد؟ نه! اما اگر دارچین را با عسل و روزانه مصرف می‌کنید مطمئن شوید از دارچین سیلان یا همان دارچین اصیل استفاده می‌کنید که حاوی مقادیر کمتری کومارین است. تشخیص این دو ادویه در شکل پودری غیرممکن است؛ پس برای اطمینان از اینکه دارچین سیلان استفاده می‌کنید آن را از ادویه‌فروشی‌های معتبر یا فروشگاه‌های مواد‌غذایی طبیعی بخرید.

 

یک راه‌حل خوب و سریع

درحالی‌که محققان همچنان درباره‌ی اثر رژیم دارچین و عسل روی کاهش وزن مطالعه می‌کنند، بد نیست روزانه یک قاشق چای‌خوری عسل و نصف قاشق چای‌خوری دارچین را در یک فنجان چای سبز یا آب جوش مخلوط کنید و بنوشید، حداقل خوش‌طعم است!

آشنایی با برنامه رژیم خیار و خواص و عوارض آن

 رژیم خیار، رژیم کوتاه‌مدتی است که می‌تواند به سرعت از وزن فرد بکاهد. انواع متفاوتی از این نوع رژیم‌ها وجود دارد که مدعی‌اند پیروی از آنها می‌تواند باعث کاهش وزن ۷ کیلوگرمی در مدت ۷ تا ۱۴ روز شود. در حقیقت، طرفداران این نوع رژیم غذایی گاهی اوقات، شعار «۷روز، ۷ کیلوگرم» کاهش وزن را به کار می‌برند. اما ممکن است با خود بیندیشید، این نوع رژیم چقدر می‌تواند در کاهش وزن موثر باشد. در این مقاله رژیم خیار و همچنین مزایا و معایب آن معرفی شده است.در این نوع رژیم، توصیه می‌شود که به جای مصرف بیشتر خوراکی‌ها، خیار مصرف شود. به این معنا که مصرف میوه‌ها و سبزیجات دیگر به حداقل برسد.

از آنجایی‌که در رژیم خیار تنوع غذایی وجود ندارد، پیروی از آن بیش از ۱۴ روز توصیه نمی‌شود. در ضمن با وجود اینکه افراد بسیاری می‌گویند، رژیم خیار در کاهش وزن آنها موثر بوده است اما بررسی علمی روی این رژیم غذایی صورت نگرفته و نمی‌توان در این خصوص اظهارنظر علمی کرد.

قوانین رژیم خیار

قانون خاصی برای این رژیم غذایی وجود ندارد و فقط توصیه می‌شود، در بیشتر وعده‌های غذایی، خیار مصرف شود. در این رژیم غذایی، افراد به محض گرسنگی باید خیار مصرف کنند. در این نوع رژیم به دلیل اینکه خیارها کالری کمی دارند، می‌توان بدون نگرانی از کالری اضافی، چند عدد خیار را مصرف کرد.

همچنین خیارها حاوی پروتئین کمی هستند. پروتئین، سلامت پوست، ماهیچه‌ها و مفاصل را حفظ می‌کند. به همین دلیل در کنار رژیم خیار، باید غذاهای پروتئین دار نیز مصرف کرد. از این مواد می‌تواند به تخم‌مرغ، گوشت کم‌چرب، پنیر کاتیج (یکی از انواع پنیر) و آجیل اشاره کرد.

علاوه بر آن می‌توانید برخی از کربوهیدرات‌ ها مانند نان تست، برنج قهوه ای یا سیب زمینی را به رژیم خیارتان اضافه کنید.

در این نوع رژیم می‌توانید مقدار مصرف خوراکی‌های مجاز را خودتان کم‌وبیش انتخاب کنید.

رژیم خیار برای کاهش وزن

هیچ نوع بررسی علمی خاصی روی رژیم خیار انجام نشده است. اما به دلیل اینکه این رژیم، بسیار کم‌کالری است، می‌تواند از وزن‌تان بکاهد. پیروی از رژیم‌های غذایی محدودکننده در طولانی‌مدت بسیار سخت است. برعکس، آن دسته از رژیم‌های غذایی که پیروی از آنها آسان است، به طور کلی نتایج بهتر و بادوام‌تری دارند.

در یک بررسی، مشخص شد حتی مصرف بسیار زیاد خیار، کالری کمی به بدن اضافه می‌کند. ۳۰۰ گرم خیار فقط ۴۵ کالری دارد. در واقع اگر ۱۰ عدد خیار متوسط بخورید، فقط ۴۵۰ کالری به بدن‌تان اضافه می‌شود.

همچنین خیارها فقط بخش کمی از مواد مغذی، مانند پتاسیم، ویتامین C و ویتامین K را داراست. آنها پروتئین، چربی، فیبر، کلسیم، آهن و بسیاری از مواد مغذی مورد نیاز بدن را ندارند.

در رژیم غذایی خیار، حتی اگر در هر وعده، پروتئین هم مصرف کنید، نیاز روزانه بدن‌تان به مواد مغذی ضروری تامین نمی‌شود.

در ضمن افراد پس از اینکه با اتخاذ این رژیم غذایی لاغر شدند، چنانچه رفتارهای تغذیه‌ای سالمی، مانند کنترل مقدار کالری مصرفی روزشان نداشته باشند، دوباره چاق می‌شوند.

برای کاهش وزن و بهبود سلامت بدن، بهتر است از نوعی رژیم غذایی متنوع بهره بگیرید. بدین معنا که رژیم غذایی‌تان حاوی گندم‌های کامل، سبزیجات، میوه‌ها، چربی‌های سالم، گوشت کم‌چرب و پروتئین های گیاهی باشد.

رژیم خیار از نظر امتیازدهی

  • امتیاز کلی : ۲
  • کاهش وزن سریع: ۳
  • کاهش وزن طولانی مدت: ۱
  • به‌کارگیری آسان: ۲
  • کیفیت تغذیه: ۲

رژیم خیار با محدود کردن مقدار کالری دریافتی موجب می‌شود فرد در مدت زمان کوتاهی لاغر شود. اما در این نوع رژیم، مواد مغذی کافی وجود ندارد و از این نظر بسیار محدود است و در نهایت نمی‌تواند بادوام باشد.

 

عوارض رژیم غذایی خیار

این رژیم غذایی عوارض مهمی دارد که باید به آنها توجه کنید. در ادامه، این عوارض شرح داده شده است:

بسیار محدود است

رژیم خیار تنوع ندارد و به مدت ۲ هفته، بیشترین مادهٔ خوراکی مصرفی‌تان فقط خیار خواهد بود. این رژیم، نه تنها از نظر مواد مغذی مناسب نیست، بلکه باعث ایجاد رفتارهای غذایی منفی،‌ مانند رژیم‌های شدید غذایی، می‌شود که در نهایت می‌تواند فرد را به اختلال غذا مبتلا کند.

بررسی‌ها نشان داده است که رژیم‌های غذایی بسیار محدود موجب اختلال‌های غذایی شده و روی توانایی فرد در کنترل مصرف غذا، اثر منفی می‌گذارد. این شکل از اختلال غذایی، برخلاف الگوهای محدودیت غذا، موجب چاقی افراد می‌شود.

کمبود چربی و پروتئین

خیار وقتی همراه یک رژیم غذایی متعادل مصرف شود، منبع خوبی از مواد مغذی است. اما خیارها به طور طبیعی از کالری کمی برخوردارند و البته پروتئین و چربی که دو درشت‌مغذی ضروری‌بدن‌اند، بسیار کمی دارند. یک خیار ۳۰۰ گرمی فقط ۲ گرم پروتئین و ۰,۳ گرم چربی دارد.

در بسیاری از عملکردهای بدن، مانند تولید آنزیم و هورمون‌ها، حفظ ساختار پوست و رشد ماهیچه‌ها به پروتئین نیاز است.

همچنین چربی، منبع خوبی از کالری است که در هر گرم آن ۹ کالری وجود دارد. چربی‌ها برای عملکرد سیستم عصبی، سلامت مغز و جذب ویتامین‌های حلال در چربی، مانند ویتامین‌ A، ویتامین D، ویتامین E و ویتامین K ضروری‌اند.

در رژیم خیار باید همراه با خیار، خوراکی‌های سرشار از پروتئین مانند مرغ یا تخم‌مرغ مصرف شود تا کمی پروتئین و چربی به بدن برسد.

در ضمن بنابر بررسی‌ها، در هر وعده غذایی باید پروتئین مصرف کرد تا ماهیچه‌ها به خوبی رشد کرده و سلامت آنها حفظ شود.

بادوام نیست

بیش از ۷ تا ۱۴ روز نمی‌توان از رژیم خیار پیروی کرد. از آنجایی‌که این نوع رژیم، کالری مورد نیاز بدن و مواد مغذی لازم را تامین نمی‌کند، برای دوره‌های طولانی مدت رژیم غذایی مناسب نیست.

به طور مثال، یک روز رژیم خیار، فقط ۸۰۰ کالری به بدن می‌رساند. این مقدار شامل ۶ عدد خیار، یک وعده مرغ یا ماهی، ۲ عدد تخم‌مرغ، ۱ فنجان پنیر کاتیج و چند نوع سبزی می‌شود.

به خاطر داشته باشید که برخی از انواع رژیم‌های خیار، حتی محدود‌تر هم هستند.

محدودیت شدید کالری پس از مدتی موجب کاهش سوخت و ساز بدن می‌شود. در واقع این واکنش طبیعی بدن نسبت به گرسنگی است. در نتیجه، احتمال اینکه دوباره چاق شوید، بیشتر می‌شود. این احتمال حتی اگر نسبت به زمان قبل از شروع رژیم، کمتر کالری مصرف کنید، باز هم به قوت خود باقی می‌ماند.

اگرچه خیار در مقدار محدود برای درست کردن دسرها و سالاد‌ها عالی و لذت‌بخش است و در بیشتر مجالس کاربرد دارد اما رژیم خیار برای هرکس خوش‌طعم و مغذی نیست.

باید گفت به هیچ دلیلی نباید مصرف خوراکی‌های کامل و سالمی مانند ماهی، گندم کامل، سبزیجات و میوه‌ها را محدود کرد.

 

خوراکی‌های مصرفی در رژیم خیار

در این رژیم باید در هر وعده و میان‌وعده، خیار مصرف کرد. اما به دلیل اینکه پروتئین آن بسیار کم است باید نوعی منبع پروتئینی در هر وعده غذا گنجاند.

فهرست خوراکی‌هایی که می‌توان به همراه خیار مصرف کرد، در زیر آورده شده است:

  • سبزیجات: گوجه فرنگی، اسفناج، کرفس و سبزیجات دیگر به مقدار کم
  • پروتئین: مرغ، گوشت کم‌چرب گاو، ماهی، تخم‌مرغ، ماست یونانی، پنیر کاتیج و پنیر چدار
  • کربوهیدرات‌‌ها: برنج قهوه‌ای، سیب زمینی، نان گندم کامل
  • چربی‌ها: روغن زیتون

در مورد مصرف نوشیدنی، دستورالعمل خاصی وجود ندارد، اما در بیشتر این نوع رژیم‌ها، نوشیدنی‌های کم‌کالری مانند آب و چای توصیه می‌شود.

خوراکی‌های ممنوعه در رژیم خیار

اگرچه در این رژیم غذایی مصرف هیچ نوع غذای خاصی ممنوع نیست، بهتر است بیشتر خوراکی‌ها با خیار جایگزین شود.

از خوراکی‌های زیر هنگام رژیم خیار استفاده نکنید:

  • میوه‌ها: مصرف اسموتی هنگام این نوع رژیم بسیار محدود است.
  • روش‌های پخت‌وپز: البته در خصوص نوع پخت‌وپز در این نوع رژیم صحبت چندانی نشده است. اما مصرف پروتئین‌های تفت داده‌شده بهتر از سرخ‌شده هستند تا کالری کمتری به بدن برسانند.
  • خوراکی‌های حاوی قند بالا: خوردن شیرینی، شکلات، دسرهای شیرین و نوشابه های گازدار باید به حداقل برسد.

 

چند نمونه از منوی ساده رژیم خیار

در اینجا فهرستی از چند منوی ساده برای سه روز این نوع رژیم ارائه شده است:

روز اول

  • صبحانه: ۲ عدد تخم مرغ به همراه خیار و چند نوع سبزی
  • میان‌وعده: ۲ عدد خیار
  • ناهار: سالاد خیار با آب لیمو و ماست یونانی
  • میان‌وعده: ۲ عدد خیار
  • شام: مرغ پخته و تفت داده شده، خیار و کمی برنج قهوه‌ای

روز دوم

  • صبحانه: اسموتی خیار ( مخلوطی از خیار، سیب سبز و اسفناج)
  • میان‌وعده: ۱ عدد خیار و تعدادی بادام
  • ناهار: ۱ عدد خیار، ۱ عدد پرتقال و چند لایه پنیر
  • میان‌وعده: چای سبز
  • شام: ۱ عدد خیار و پنیر کاتیج

روز سوم

  • صبحانه: تست گندم کامل، خیار و پنیر
  • میان‌وعده: ۲ عدد خیار
  • ناهار: سالاد خیار به همراه گوجه فرنگی و روغن زیتون
  • میان‌وعده: ۱ عدد سیب سبز
  • شام: ماهی پخته قزل‌آلا، خیار و سیب‌ زمینی تفت داده شده

در نوع بسیار محدود رژیم خیار، در هر وعده غذایی فقط می‌توان دو عدد خیار مصرف کرد.

در خصوص مصرف مقدار خوراکی‌های غیر خیاری، اطلاع کاملی در دست نیست.

کلام آخر

رژیم غذایی خیار پس از یک هفته می‌تواند از وزن‌تان بکاهد. اما به محض برگشت به رژیم غذایی معمولی‌تان احتمال دارد، دوباره وزن از دست رفته‌تان را به‌دست آورید. علاوه بر‌آن، رژیم خیار به اندازه کافی مواد مغذی ندارد و بسیار محدود است و در نتیجه بادوام نیست.

 

اگر به دنبال کاهش وزن طولانی‌مدت و بادوامی هستید، بهتر است از نوعی رژیم غذایی متعادل پیروی کنید که نه‌تنها تنوع غذایی دارند، بلکه از نظر افزایش کالری محدود هستند.

کاهش خطر ابتلا به سرطان سینه با رژیم غذایی کم‌چرب

 حتما می‌دانید که ابتلا به انواع سرطان ازجمله سرطان سینه در دنیای امروز بسیار رایج شده است. در چنین روز و روزگاری باید به تمام نکاتی اشراف پیدا کنید که می‌توانند از ابتلا به این بیماری جلوگیری کنند یا نقشی در بهبود روند درمان آن داشته باشند. پژوهش‌های تازه حاکی از آن هستند که رعایت رژیم غذایی مناسب در کنترل و پیشگیری از سرطان سینه بسیار مهم است. زنانی که رژیم غذایی کم‌چربی دارند و به مصرف میوه، سبزیجات و دانه‌ها اهمیت می‌دهند، کمتر از دیگران در معرض خطرات جدی ناشی از سرطان پستان قرار می‌گیرند. در مقابل، زنانی که در رژیم غذایی خود، چربی زیادی مصرف می‌کنند بیشتر در معرض خطرات مختلف ناشی از این بیماری هستند. در این مطلب تأثیر رژیم غذایی کم چرب را بر خطر ابتلا به سرطان سینه بررسی کرده‌ایم. همراه ما باشید.

آخرین تحقیقات دربارۀ اثرات رژیم غذایی بر سرطان پستان چه می‌گویند؟

نتایج آخرین تحقیقات در حوزۀ سرطان پستان و شواهدی که از تصادفی‌سازی در کارآزمایی بالینی به‌دست آمده است، نشان می‌دهد: رعایت رژیم غذایی مناسب در زنان مبتلا به سرطان پستانی که در دوران بعد از یائسگی به‌سر می‌برند به افزایش طول عمر کمک شایانی می‌کند.

در گذشته، مطالعات از نوع پژوهش‌های مشاهده‌ای بودند و مبتنی بر سنجش روابط علت‌ومعلولی انجام نمی‌شدند؛ بنابراین، دستاوردها و نتایج دقیق و منسجمی دربارۀ اثرات رژیم بر بقای بیماران سرطان پستان ارائه نمی‌کردند. نتایج حاصل از تحقیقات جدید بسیار امیدوارکننده هستند. این دستاوردها به بیماران کمک می‌کنند که با شوق و توان بیشتری برای بهبود کیفیت زندگی و سلامت خود تلاش کنند.

توجه به رژیم غذایی مناسب، هشدار و تلنگری است که به بیماران نشان می‌دهد به‌راحتی می‌توانند برای زندگی سالم تلاش کنند و نتایج مطلوبی به‌دست بیاورند. پس به‌جای ترس و خالی کردن میدان باید ایستاد و با تمام قوا و با رعایت نکات ساده اما مهمی مانند رژیم غذایی، کنترل بیماری و زندگی خود را در دست گرفت.

روند تحقیقات چگونه بوده است؟

در تحقیقاتی که دربارۀ اثرگذاری رژیم غذایی روی زنان مبتلا به سرطان پستان انجام شد، بیش از ۴۸ هزار زن از ۴۰ نقطۀ آمریکا شرکت کرده بودند. این زنان در زمان شرکت در پژوهش، به سرطان مبتلا نبودند. تحقیق ذکرشده از سال ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۸ ادامه داشت و زنانی که در آن شرکت کرده بودند، به‌طور تصادفی به دو گروه تقسیم شده بودند: گروهی که رژیم غذایی عادی خود را دنبال می‌کردند و چربی مصرفی در رژیم روزانه‌شان به‌طور متوسط ۳۲ درصد از کالری‌های روزانه‌شان را تشکیل می‌داد و گروه دیگری که مصرف چربی در روز را به ۲۰ درصد کالری‌های مصرفی در روز کاهش داده بودند و بیشتر رژیم‌شان را سبزیجات، میوه و دانه‌ها تشکیل می‌داد.

گروهی که در رژیم غذایی خود مداخلاتی داشتند و تغییراتی به‌وجود آورده بودند، چندان به رژیم خود پایبند نبودند و تغییراتی در آن انجام دادند. مثلا نخست شاهد کاهشی ۲۴.۵ درصدی در مصرف چربی بودند و بعد بدون هیچ برنامه‌ریزی و نیت قبلی به مصرف ۲۹ درصدی چربی رسیدند. اعضای این گروه به‌طور متوسط سه درصد از وزن بدن‌شان را در طی برنامه غذایی‌ جدیدشان از دست داده بودند؛ ضمن اینکه زنانی از این گروه که در طی این برنامه به سرطان سینه مبتلا شده بودند، نسبت‌به مبتلایان گروه دیگر که رژیم عادی خود را پیگیری می‌کردند، کمتر در معرض از دست دادن جان‌شان بودند.

نتایج تحقیقات چه چیزی را نشان می‌دهد؟

نتایج تحقیقاتی که در حوزۀ ارتباط میان بقا در سرطان پستان و رژیم غذایی انجام شد، نشان می‌دهد که زنان می‌توانند با ایجاد تغییراتی اندک در نوع و میزان مواد غذایی مصرفی‌شان، سلامتی خود را به طرز شگفت‌انگیزی بهبود ببخشند. در واقع، رعایت رژیم غذایی مناسب کار عجیب‌وغریبی نیست. انسان‌ها در گذشته، مسیر مشابهی برای غذا خوردن انتخاب می‌کردند. پس این روزها هم رعایت چنین رژیمی دشوار نخواهد بود.

مثلا در گذشته‌ها، خبری از تنقلاتی با ۹۰۰ کالری در هر عدد شکلات نبود و مصرف غذاهای سالم تر بسیار عادی و متداول به‌شمار می‌رفت. برنامۀ تحقیقاتی مذکور ۸.۵ سال دیگر ادامه پیدا کرد و در طول این مدت، متخصصان تغذیۀ متعددی در آن حضور داشتند. آخرین تحلیل‌ها نشان می‌داد که نتایج این رژیم غذایی تا ۲۰ سال بعد هم آثار مطلوب خود را بر بیماران نشان می‌داد.

متخصصان سرطان پستان هم این روش را بسیار می‌ستودند. البته، باید پذیرفت که قبول کردن صددرصد هیچ‌چیز در علم پزشکی صحیح نیست. از همین‌رو، متخصصان جانب احتیاط دربارۀ اثرات قطعی این رژیم در بیماران را رعایت می‌کردند؛ پس بررسی‌هایی در این زمینه لازم بود. مثلا یکی از دلایلی که نگاهی دقیق‌تر به این رژیم را می‌طلبید، این بود که در درجۀ نخست، هدف از ارائۀ چنین برنامه غذایی‌ای به بیماران، سنجش کاهش گسترش سرطان پستان ازطریق مصرف کمترِ چربی بود و بحثی از اثرات آن بر بقای بیماران مطرح نشده بود.

ضمن اینکه، نکات مبهم دیگری هم در نتایج این پژوهش دیده می‌شد. مثلا اینکه اثرگذاری این رژیم در بقای بیماران در طی ۲۰ سال بررسی بیماران محرز شد و دقیقا مشخص نبود که اضافه کردن میوه، سبزیجات و دانه‌ها خطر مرگ را در بیماران کاهش داده است یا کسر چربی از رژیم روزانه.

نکات قابل‌اعتنا دربارۀ این رژیم چیست؟

همان‌طور که پیش‌تر هم گفته شد، از اثرات مثبت رعایت رژیم غذایی کم‌چربی در بهبود وضعیت و عمر بیماران مبتلا به سرطان نمی‌توان گذشت اما برای پذیرش آن به عنوان روشی قطعی باید نکات مختلفی را بررسی کرد. گروهی که این رژیم را رعایت کرده بودند، برنامه‌ای مشابه رژیم غذایی بیماران مبتلا به فشار خون داشتند؛ رژیمی موسوم به DASH که شکل اختصاری عبارت «رویکردهای رژیمی برای توقف فشار خون بالا» است. این روش به کاهش فشار خون و جلوگیری از افزایش آن کمک می‌کند.

برخی از پزشکان معتقدند که هرچند رژیم‌های مطرح‌شده در بهبود وضعیت بیماران نقش دارند اما نمی‌توان آنها را به‌طور عمومی برای همه تجویز کرد. علت این است که هر بیمار واکنش‌های زیستیِ مخصوص‌به‌خود را در برابر هر رژیم غذایی دارد؛ پس باید برای هر فرد به‌طور جداگانه و با توجه به شرایطی که دارد، دربارۀ مصرف مواد غذایی تصمیم گیری شود.

دکتر «نیل آیِنگار» (Neil Iyengar)، سرطان‌شناسی در مرکز سرطان «مموریال اِسلوآن کِتِرینگ» است. او می‌گوید: «من به بیماران خود توصیه می‌کنم مصرف گوشت قرمز را کاهش بدهند، سبزیجات بیشتری مصرف کنند و با کاهش استفاده از الکل و البته تنظیم وزن‌شان، از خطرات مرگ و بازگشت سرطان جلوگیری کنند».

 

مطالعات آینده دربارۀ اثرات رژیم غذایی بر کنترل سرطان پستان چیست؟

در این رژیم غذایی به اثر مصرف مواد مناسب بر کاهش خطر بازگشت سرطان اشاره‌ای نشده بود. مطالعه‌ای دیگر در حال انجام است. در این پژوهش به اثرات کاهش کالری‌های مصرفی و افزایش فعالیت بدنی در کمتر شدن امکان بازگشت سرطان پرداخته می‌شود. مؤسسۀ سرطان‌شناسی «دانا فاربر» (Dana-Farber) در حال پیگیری این پژوهش‌ است.

 

این تحقیقات به شواهد بیشتری دربارۀ رابطۀ میان چاقی و اضافه‌وزن و انواع سرطان‌ها می‌پردازد. چاقی و اضافه‌وزن علاوه بر اثراتی که در ابتلا به بیماری‌هایی مانند دیابت و بیماری های قلبی دارد، اخیرا نشان از امکان خطر ابتلا به ۱۳ نوع سرطان نیز دارد. مثلا رعایت نکردن رژیم مناسب می‌تواند به سرطان معده، سرطان پستان بعد از دوران یائسگی، و سرطان‌های بدخیمی مانند سرطان کبد ، سرطان روده و سرطان لوزالمعده بینجامد. نتایج این مطالعات به‌زودی در دسترس عموم قرار خواهد گرفت.

رژیم کم کربوهیدرات ریفلاکس معده را درمان می‌کند

 یک رژیم کم می‌تواند بیماری IBS (روده‌ی تحریک‌پذیر) و مشکلات روده‌ای دیگر را بهبود بخشد. اما آیا می‌تواند درمانی برای سوزش معده نیز باشد؟ FODMAP مخفف الیگوساکاریدها، دی‌ساکاریدها، مونوساکاریدهای قابل تخمیر و پولیول‌ها است. غذاهای FODMAP انواعی از کربوهیدرات‌ها هستند، از جمله قندها که سیستم گوارش آن‌ها را به‌راحتی هضم می‌کند و آن‌هایی که کوچکترند در روده جذب می‌شوند. با کاهش قندهای قابل‌تخمیر، می‌توان نشانه‌های روده‌ی تحریک‌پذیر را نیز کاهش داد.

لیزا یکی از بیماران مبتلا به IBS است که رژیم کم FODMAP را تجربه کرده است؛ او می‌گوید:

به‌تازگی یک رژیم پیدا کرده‌ام که ظاهرا برای مشکل رفلکس اسید می‌تواند موثر واقع شود. در این رژیم، باید میزان مصرف کربوهیدرات را کاهش دهید و کالری آن را با چربی جایگزین کنید. این رژیم بر این تفکر بنا شده که برخی اوقات، بدن نمی‌تواند برخی کربوهیدرات‌ها را جذب کند؛ بنابراین در معده می‌مانند و تخمیر می‌شوند، سپس گاز به درون معده و مری می‌رسد. اگر مصرف این نوع کربوهیدات‌های تخمیرشدنی را قطع کنید، رفلکس اسید از بین می‌رود.رژیم یادشده، یک نوع رژیم کم FODMAP است. در این رژیم، مصرف غذاهایی را که دارای کربوهیدرات‌های تخمیرشدنی بالا هستند، کاهش می‌دهید. این موضوع درست است که انسان، آنزیم مخصوص برای هضم برخی کربوهیدرات‌ها را ندارد (کربوهیدرات‌های دارای زنجیر کوتاه)؛ اما این باعث نمی‌شود که غذا سر دلتان بماند. این کربوهیدرات‌ها، در معده حرکت می‌کنند (محیطی که برای هرگونه انجام عمل تخمیری، به‌شدت اسیدی است) و به روده‌ی کوچک وارد می‌شوند (محلی که بیشترین میزان هضم و جذب کربوهیدرات در آن صورت می‌گیرد) تا در نهایت به روده‌ی بزرگ می‌رسند.

اگر خوش‌شانس باشید، یک باکتری‌ مفید درون معده با تخمیر این مواد، عملیات هضم را انجام می‌دهد؛ دلیل استفاده از عبارت «اگر خوش‌شانس باشید» این است که فرآیند باکتریایی فیبرهای غیرقابل هضم توسط چند ترکیب مفید ایجاد می‌شود. تخمیرشدن فیبر باعث تولید بخار معده‌ی بسیار زیادی هم می‌شود.

برگشت اسید در بخش انتهایی دیگر دستگاه گوارش رخ می‌دهد

تحمل افراد نسبت به این دسته کربوهیدرات‌های تخمیرشدنی متفاوت است. بسیاری افراد مبتلا به بیماری روده‌ی تحریک‌پذیر با یک رژیم کم FODMAP، نتیجه‌ی بسیار خوبی می‌گیرند. پژوهش جدید پیشنهاد می‌دهد که این رژیم، درمانی بسیار موثر برای اختلالات مربوط به روده‌ی بزرگ محسوب می‌شود.

از سوی دیگر، رفلاکس در بخش انتهایی دیگر دستگاه گوارش رخ می‌دهد. حدود ۶ متر از روده‌ی کوچک در روده‌ی بزرگ قرار دارد؛ یعنی در جایی که باکتری موردبحث کار خودش را انجام می‌دهد؛ مری نیز جایی است که علائم رفلاکس عموما در آنجا ظاهر می‌شوند و رخ می‌دهند. تصور بالا آمدن حباب‌های گاز به طول ۶ متر به سمت مری بسیار سخت و دور از تصور است.اما اگر آن باکتری‌های تولیدکننده‌ی بخار معده و هضم‌کننده‌ی کربوهیدرات‌ها به‌جای محیط خود در روده‌ی بزرگ، در روده‌ی کوچک جا گرفته بودند چه می‌شد؟ این موضوع به‌طور بالقوه باعث می‌شد که تولیدکننده‌های گاز موردبحث در نزدیکی معده قرار بگیرند. همین اتفاق هم در واقعیت رخ می‌دهد؛ به این موقعیت،  می‌گویند، به معنی رشد بیش از حد باکتری روده‌ی کوچک، و ممکن است بر بیش از ۱۵ درصد مردم اثر گذارد.

اگر شما جزو این ۱۵ درصد افراد تحت تاثیر مشکل یادشده هستید، دریافت کربوهیدرات‌های تخمیرشدنی باعث کاهش میزان بخارمعده‌ی تولیدشده در روده‌ی کوچک شما شده و علائم رفلاکس به‌طور بالقوه کاهش پیدا می‌کنند. اگر جزو ۸۵ درصد باقی مردم هستید، همچنان ممکن است که با کاهش مصرف این دسته کربوهیدرات‌ها، علائم برخی دلایل دیگر آزاردهنده را (که از آن‌ها مطلع نیستید) تقلیل دهید.

این رژیم، قطعا ارزش امتحان کردن را دارد. اگر رژیم کم FODMAP موجب کاهش علائم شما شد و ضرری نیز به بدنتان نرساند، پس اگر موثر واقع نشد هم چندان اهمیتی ندارد! اینطور فکر نمی‌کنید؟

لیزا به اطلاعات دیگری هم اشاره کرد:

من برای سه هفته این رژیم را دنبال کردم اما هنوز تغییری را تجربه نکرده‌ام. در طول همین زمان، سطح انرژی‌ام با پشت‌سرگذاشتن تمرینات ورزشی شدید (پیاده‌روی سریع و دوچرخه‌سواری طولانی) بسیار افت کرد؛ احساس ضعف و خستگی زیادی می‌کنم. آیا معقول است که اثرات رفلکس اسید را حذف کنیم و در عین حال، با حفظ این روش، انرژی‌مان را برای ورزش کردن حفظ کنیم؟

مونیکا ری‌نیجل، پزشک و متخصص تغذیه به سوال لیزا پاسخ می‌دهد. می‌توان بدن را اموزش داد که در طول ورزش، چربی را به‌طور موثرتری به سوخت تبدیل کند. به این امر، به اصطلاح «keto-adapted یا fat-adapted» می‌گویند؛ به معنی لغویِ سازگار با کِتو و سازگار با چربی که اشاره دارد به زمانی که بدن فرد با رژیم کتوژنیک اخت پیدا کرده است. (رژیم کتو به‌جای کالری‌شماری و محدودکردن خوراکی‌ها و حتی کمک گرفتن از تمرین‌های شدید ورزشی برای رسیدن به کاهش وزن شما را از طریق دیگری به هدفتان نزدیک می‌کند. در رژیم کتو، منبع سوخت بدن که از آن برای تامین انرژی روزانه استفاده می‌شود، از گلوکز (قند) به چربی‌ها تغییر می‌کند و مواد غذایی پرچرب جایگزین کربوهیدرات‌ها می‌شوند.)به هر صورت، ورزشکارانی که رژیم‌های کم‌کربوهیدرات را برای مدت طولانی‌تری دنبال می‌کنند، کربوهیدرات کمتری را به‌عنوان سوخت استفاده می‌کنند. حفظ انعطاف متابولیک ممکن است مزایایی داشته باشد؛ با زومیت همراه باشید تا در مقاله‌ی مجزایی به آن بپردازیم.

اما گر این رویکرد باعث کاهش علائم رفلاکس شما نشد، نیاز به بررسی بیشتری خواهد بود.

رژیم کم FODMAP، درمانی موثر برای اختلالات روده‌ی بزرگ محسوب می‌شود

عبور غذا از معده و روده‌ی کوچک، حدود ۶ تا هشت ساعت به‌طول می‌انجامد. زمانی که غذا به روده‌ی بزرگ رسید، سرعت این روال به‌طرز چشمگیری کاهش پیدا می‌کند. عبور این مواد غذایی از یک متر و نیم نهایی مسیر خود در روده‌ی بزرگ، از یک تا سه روز به درازا می‌کشد (البته اگر اسهال داشته باشید،‌ این زمان بسیار کاهش می‌یابد).

مدت سه هفته رعایت رژیم یادشده و محدود کردن کربوهیدارت‌ها، زمان بسیار مناسبی برای حصول نتیجه محسوب می‌شود. اما این رویکرد، در مورد لیزا باعث کاهش علائم او نشد و تاثیری منفی هم بر انرژی و بنیه‌ی او گذاشت. احتمال نتیجه‌ گرفتن او از این رژیم، به‌کلی منتفی است.

متاسفانه علائم ریفلاکس عموما با داروهای کاهش‌دهنده‌ی اسید برطرف می‌شوند که این داروها، خود باعث ریفلاکس و SIBO (رشد بیش از حد باکتری روده‌ی کوچک) بیشتر می‌شوند.

نگاه علمی: چرا نباید رژیم بگیرید

 میزان چاقی مفرط بزرگسالان طی دهه‌ی ۸۰ در جوامع غربی افزایش خیره‌کننده‌ای گرفت؛ این امر به‌دلیل افزایش جمعیت و مصرف غذاهای آماده با انرژی بالا بود.

همزمان با این اتفاق، یک گرایش جدید در رژیم غذایی رواج پیدا کرد؛ چرا که مردم بسیاری در پی یافتن راه‌هایی برای محدود کردن مصرف مواد غذایی و کاهش وزن بودند. این راه‌های جدید اغلب ناموفق بودند.محروم کردن خود از غذاهایی که از خوردن آن‌ها لذت می‌بریم و ورزش کردن به‌عنوان نوعی مجازات، راه‌حل پایداری برای کاهش وزن در بلندمدت نیست. این روش ممکن است به چرخه‌ی سریع افزایش و کاهش وزن، باور به این‌که بدن بزرگ‌تر از اندازه‌ی واقعی آن است و همچنین نارضایتی از تصویر بدنی منجر شود. این پیامدها منجر به مشکلات سلامت روان مانند افسردگی و اضطراب می‌شوند. همچنین فرد را در معرض خطر ابتلا به الگوهای اختلال در خوردن مانند امتناع از خوردن، پرخوری، تهوع عمدی، مصرف ملین و قطع مصرف تمام گروه‌های غذایی قرار می‌دهد.

سبک‌های غذا خوردن غیررژیمی

رژیم‌های غذایی اغلب ناموفق هستند؛ بنابراین جنبش غیررژیمی بر اساس این واقعیت شکل گرفت که رژیم غذایی و محرومیت غذایی منجر به افزایش وزن، ذخیره‌ی چربی و تغییر شکل و اندازه‌ی بدن می‌شود.

سبک‌های غذا خوردن غیررژیمی مانند غذا خوردن شهودی و غذا خوردن آگاهانه نشان می‌دهند که هر فرد، طبق مکانیزم طبیعی خود به دریافت مواد مغذی خوب و داشتن وزن سالم اهمیت می‌دهد.

  • گوش سپردن به بدن
  • خوردن در زمان گرسنگی و دست کشیدن از خوردن به‌محض سیری
  • خوردن آگاهانه بدون پرت شدن حواس توسط مختل‌کننده‌هایی مانند تلویزیون و گوشی‌های هوشمند
  • جستجوی روزانه‌ی لذت به‌جای مجازات
  • پذیرفتن اندازه و شکل طبیعی بدن
  • نداشتن احساس گناه از غذا خوردن
  • پایان دادن به دغدغه‌های ذهنی در مورد غذا، با حذف هر نوع ممنوعیت غذایی

هم‌ساز شدن با نشانه‌های درونی بدن باعث می‌شود افراد از مصرف مواد غذایی وسوسه‌انگیز و رژیم‌های غذایی مضر دوری کنند.

سبک غذا خوردن غیررژیمی فلسفه‌ی ذهن و بدن، اهمیت خود را بر سلامت و انرژی بدن قرار می‌دهد و یک ارتباط غیرمحدود با مواد غذایی را قوت می‌بخشد؛ این ارتباط، باعث کنترل وزن سالم و افزایش اعتماد به نفس می‌شود.

سبک‌های غذا خوردن غیررژیمی، تمرکز را از کنترل وزن به ارتقای سلامتی تغییر می‌دهند. این امر باعث پذیرفتن شکل بدن در مقایسه با جنبه‌ی نارضایتی از بدن در رژیم‌های محدودکننده می‌شود. پذیرش بدن باعث افزایش اعتماد به نفس، رضایت از تصویر بدنی و سلامت جسمی و روانی می‌شود.

سبک‌های غذا خوردن غیررژیمی، تمرکز را از کنترل وزن به ارتقای سلامتی تغییر می‌دهند

افرادی که از سبک‌های غذا خوردن غیررژیمی پیروی می‌کنند، خود و بدن خویش را در شکل خود می‌پذیرند تا به بدین صورت برای سلامت خود ارزش قائل شوند. این رویکرد بر این واقعیت استوار است که افراد دارای اعتماد به نفس و سلامت ذهنی بالا، رفتارهای تغذیه‌ای مثبتی را دنبال می‌کنند.

این سبک‌های خوردن همچنین بر ورزش کردن تحت عنوان تحرک بدنی به‌منظور لذت بردن به‌جای تمرکز بر سوزاندن کالری استوار هستند. به‌جای تمرکز بر اثر ورزش در کاهش وزن باید آن را به‌‌عنوان روشی برای افزایش انرژی در نظر گرفت.

اثرات مثبت سبک‌های غذا خوردن غیررژیمی

یک پژوهش که به بررسی سبک‌های غذا خوردن رژیمی در برابر غیررژیمی پرداخته بود، نشان داد که سبک‌های غذا خوردن غیررژیمی در سلامت جسمی و روانی تاثیر بهتری دارند. افرادی که از سبک‌های غذا خوردن غیررژیمی پیروی می‌کردند، نسبت به بدن خود احساس رضایت بیشتری داشته، غذاهای متنوع‌تری را میل نموده، دارای اعتماد به نفس بالاتری بوده، کمتر به غذا خوردن عصبی گرایش داشته، کمتر دچار الگوهای اختلال در خوردن شده، کمتر ایده‌آل لاغری ترویج‌شده در رسانه‌ها را برای خود درونی کرده و در کل دارای سلامت روانی بالاتری بوده‌اند.

سبک‌های غذا خوردن غیررژیمی در سلامت جسمی و روانی تاثیر بهتری دارند

یک بررسی حاصل از ۲۴ مقاله‌ی پژوهشی در مورد سبک‌های خوردن غیررژیمی، صحت این یافته‌ها را تایید کرده است. این بررسی، ارتباطی را میان غذا خوردن شهودی و کاهش اختلال در خوردن، تصویر مثبت‌تر از بدن و عملکرد احساسی بهتر نشان داده است.

زمانی‌که به خود اجازه دهیم غذاهایی که از آن‌ها لذت می‌بریم را میل کنیم، محدودیت غذایی تعیین نکنیم و به‌دنبال لذت بردن باشیم، دیگر احساس نمی‌کنیم از مواردی که در زندگی از آن‌ها لذت می‌بریم، محروم هستیم. بنابراین، اشتیاق بیشتری برای خوردن مواد غذایی سالم و مغذی پیدا می‌کنیم. این امر باعث کمتر خوردن و بازگرداندن وزن بدن به حالت طبیعی خود می‌شود.اهمیت سبک‌های خوردن غیررژیمی در این است که با افزایش گوش‌سپاری به بدن، پذیرش اندازه و شکل طبیعی بدن، مهربان بودن با خود، کنار گذاشتن احساس گناه از غذا خوردن و پایان دادن به ممنوعیت غذایی با محدود نکردن غذاها یا دشمن ساختن غذا برای خود، جایگزین پایدارتر و سالم‌تری برای پدیده‌ی رژیم غذایی است.

سبک‌های خوردن غیررژیمی باعث افزایش سلامت جسمی و روانی افراد شده و اثرات منفی رژیم غذایی را کاهش می‌دهند.

اگر از اندیشیدن به کاهش دادن وزن دست بکشیم و با غذاها و بدن خود با عشق برخورد کنیم، بدن نیز به‌طور طبیعی در مسیر تعدیل کردن خود قرار می‌گیرد. این امر در نهایت منجر به کاهش وزن می‌شود.

صفحه قبل 1 صفحه بعد
x تبلیغات